Geplaatst door: restaurantweekreporter op: 4 maart 2010
Tja … Las Palmas. Toen ik in mijn vriendenkring vertelde dat ik tijdens de Restaurantweek bij dit Rotterdamse ‘Herman den Blijker’ restaurant ging eten kreeg ik overwegend negatieve reacties. Veel te duur voor de geboden kwaliteit en arrogante bediening was de conclusie. Nou, dat belooft dan wat!
Toch wilde ik het graag proberen. Vorig jaar heb ik bij Den Blijker’s De Engel gelunchd en dit viel toen een beetje tegen. Allemaal wel aardig, maar niet bijzonder. Vol met vooroordelen togen mijn collega en ik dus gisteren voor een lunch naar de Kop van Zuid.
1. Het eten
Verrassend! Het voorgerecht van pizza met tonijn en verse zalm met wasabimayonaise, sesam en wasabi-eitjes was echt voortreffelijk. Zo ontzettend lekker en eigenlijk heel simpel in de basis. Goede kwaliteit vis en een mooie combinatie.
Vervolgens kregen we een flinke portie (voor een lunchmenu) schelvis met olijfolie, tomaat, parmaham, olijven, tabouleh en bokchoy. De eerste paar happen waren een vreemde gewaardwording door de vreselijk overheersende tomaat. Maar een paar happen later veranderde dit compleet en was het eigenlijk heel lekker. De bokchoy was echter minder; niet te snijden met visbestek en er op kauwen was niet zo’n goede optie.
Het toetje van witte chocolade mousse met een salade van ananas en rood fruit en bloedsinaasappelsorbet was erg aangenaam. Niet heel spannend, maar gewoon lekker.
2. De service
Daar hebben we één woord voor: steriel. Eigenlijk allemaal prima in orde en attent, maar de persoonlijke touch ontbreekt. Ze doen niks fout maar je mist een beetje hart en ziel. De kale gastheer was hier wel een positief puntje, maar die deed misschien weer zo zn best, dat het minder geloofwaardig was.
3. De sfeer
De locatie en de ruimte is natuurlijk prachtig. Op de Kop van Zuid een mooi ruim, hoog en licht pand. In de entree staan leuke kisten met kreeften en andere schaaldieren, wat natuurlijk een goede binnenkomer is. De open keuken ziet er netjes verzorgd en schoon uit. Leuk om naar binnen te gluren en te zien dat de gevestigde orde de jonge garde laat proeven en uitgebreid dingen uitlegt.
Minpuntje qua sfeer is toch echt het ‘zien-en-gezien-worden’. We hebben ontzettend veel verschillende types mensen gespot. Huisvrouwenclubjes met te veel make-up en brillen met het merk te groot afgedrukt, aannemers die iets te veel geld verdienen en van gekkigheid niet weten wat ze ermee moeten, senioren die ook wel eens een verzetje willen, het hield niet op. Maar iedereen zat er ‘om er te zitten’ was ons gevoel.
Conclusie: Aangenaam verrast, prima totaalplaatje, een 8!